รู้สึกดีกับความอ่อนโยน

ฉันเคยคิดว่าฉันไม่ชอบความอ่อนไหวอ่่อนโยนเกินเบอร์ในตัวเลย มันทำให้ทุกข์ง่ายกว่าคนอื่น แต่จริงๆแล้ว เมื่อเวลาผ่านไป ฉันคิดว่ามันดีกว่าที่คิด!

เมื่อวานฉันไปวังหลังมาเพราะอากาศดี๊ดี จนทนไม่ไหวต้องพยายามออกไปเที่ยวรับลมดีๆ อากาศเย็นฉุยๆ (แค่นี้ก็แอบดีใจแล้ว หลังๆไม่เคยคาดหวังว่ากรุงเทพฯจะหนาวเลย เพราะโลกร้อนขนาดนี้^^)

ตอนกำลังต่อคิวซื้อตั๋ว ฉันได้เป็นคิวที่สอง หน้าช่องขายตั๋วมีผู้ชายฝรั่งค่อนข้างมีอายุแล้วกำลังยื่นพาสปอร์ตให้พนักงาน พนักงานก็รับมาแล้วก็ก้มหน้าก้มตาทำงานไปตามขั้นตอน ซึ่งแน่นอนมันต้องใช้เวลามากกว่าการซื้อตั๋วตามปกติอยู่แล้ว และเผอิญช่วงนั้นช่องขายตั๋วเปิดอยู่เพียงช่องเดียว พอฝรั่งแอบเบี่ยงตัวมาเห็นฉันมาต่อคิว ก็เริ่มร้อนใจ เริ่มขยับตัวไปมาและเบี่ยงตัวจากช่อง ประมาณเกรงใจคนต่อคิว ผ่านไปอีก 5 วินาที ก็แอบเหล่ดูคนต่อคิวอีก และยกมือขวาแบมือยกขึ้นลง 2 รอบ ประมาณว่า กระบวนการมันช้า ไม่ทันใจ แล้วพูดพึมพำๆภาษาไทย(ไม่ค่อยชัด)ว่า ช้าๆ แบบดูรู้ว่าไม่ได้ตั้งใจจะเบลมพนักงาน แต่พูดเพื่อคลายความอึดอัดในใจ

ตอนแรกฉันก็หงุดหงิด แต่พอเห็นกิริยาท่าทางของคุณฝรั่ง ฉันก็แอบสงสารความอ่อนโยน อ่อนไหว ขึ้เกรงใจ พอเขาหันมาฉันเลยยิ้มให้ประมาณว่าฉันเข้าใจ ไม่เป็นไรรอได้ เพื่อให้เขาคลายความอีดอัดกังวล เขาเห็นท่าทางของฉันเขาก็ดูผ่อนคลายขึ้น แค่นี้ฉันก็รู้สึกดีแล้ว เพราะฉันได้ทำหน้าที่ในฐานะคนไทยในการต้อนรับคนต่างถิ่น แต่ที่ดียิ่งกว่านั้น ฉันรู้สึกว่าฉันได้รักษาความอ่อนโยนให้ยังอยู่ในใจเขา

ที่ผ่านมาฉันก็เป็นแบบคุณฝรั่งนั่นเป๊ะ คือเกรงใจ๊ เกรงใจคนอื่น ตัวเองก็กระวนกระวายไม่มีความสุข เวลาที่คิดว่าทำให้คนอื่นไม่สะดวกสบาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนต่อคิวฉันในวาระต่างๆ และเวลาฉันแอบเหล่คนต่อคิว ก็จะเห็นแต่สีหน้าเย็นชา แววตาอำมหิต(อันนี้พูดเกินไปนิด 555) บางทีฉันก็คิดอยากจะไม่เป็นคนอ่อนไหวอะไรแบบนี้ เพราะไม่เห็นมันจะดีเลย บางทีเลยอยากเป็นคนที่กระด้างไม่ใส่ใจผู้อื่นไปเสียเลยน่าจะดีกว่า แต่มาทบทวนดูการเป็นแบบนั้นจะพอกพูนความเห็นแก่ตัว การเพิกเฉยต่อผู้อื่น สู้เรานำความอ่อนโยนที่มีในตัวเรามาใช้ประโยชน์ดีกว่า เราจะไม่นำมาใช้ให้เป็นทุกข์ต่อใจเราก็น่าจะได้ เมื่อวานฉันเลยยิ้มให้กำลังใจคุณฝรั่งคนนั้น ให้เขารู้ว่าฉันเข้าใจและมองเห็นความน่ารักของเขา อยากให้เขารู้สึกดีกับความอ่อนโยนในตัวและรักษามันไว้

ตอนนี้ฉันกำลังฝึกชอบความอ่อนโยนของตัวเองอยู่ เพราะความอ่อนโยนมีข้อดีมากๆ ตรงที่เราจะเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกคนอื่นได้ดี จะช่วยคนอื่นให้บรรเทาเบาบางทุกข์ลงได้ ซึ่งเป็นประโยชน์ที่ฉันชอบมาก และฉันตั้งใจไว้ว่า ถ้าฉันอ่อนไหวกับอะไรอีกแล้วทุกข์ฉันจะถามตัวเองว่า เหตุการณ์นี้มันสอนอะไรเราบ้างแทนที่จะไปจมกับความทุกข์แล้วรู้สึกผิดวนเวียนไปมา แล้วครั้งหน้าเราจะรับมือกับเหตุการณ์คล้ายๆเดิมอย่างไรจะวางใจและปฏิบัติอย่างไรให้ใจไม่ทุกข์ แล้วเราก็จะพัฒนาตัวเองให้มีความสุขยิ่งๆขึ้นไปตามบทเรียนที่ผ่านเข้ามาที่มากขึ้นๆ

ฉันกำลังฝึกสิ่งเหล่านี้อยู่ แล้วคุณๆผู้อ่อนโยนเหมือนกัน มาฝึกไปพร้อมๆกันไหมคะ