ดอกไม้ก็ยังเป็นดอกไม้

คุณค่าที่แท้จริงมีอยู่ในตัว

ฉันเคยมีเพื่อนหลายคนที่ผิดหวังในความรัก ประมาณถูกทิ้ง และมักจะพูดว่า แล้วชั้นจะอยู่ยังไง จะอยู่บ้านคนเดียว ดูหนังคนเดียว กินข้าว หรือเที่ยวคนเดียวได้ยังไง และที่ฉันคิด ลึกๆก็คือการเสียเซลฟ์ค่ะ

แหม่ ฟังแล้วฉันก็คันปาก เลยบอกไปว่า เอิ่ม แกฟังชั้นนะ ฉันเกิดมาไม่เคยมีแฟน ไอ่สิ่งที่แกบอกว่าทำคนเดียว อยู่คนเดียว เที่ยวคนเดียวไม่ได้เนี่ย ชั้นทำมาตั้งแต่เป็นสาวแล้วล่ะแก มีความสุขดีจะตาย เธอๆทั้งหลายที่ผิดหวังความรักเหล่านั้น ก็มันจะย้อน(ด่า)ฉันว่า ก็แกไม่เคยมีแฟนนี่ แกไม่รู้หรอก การมีแล้วหายไป กับการไม่เคยมี มันแตกต่างกันมากฟ้อย (ทำไมต้องแอบแขวะฉันด้วยฟระ ฮึ่ย) เออ เออ ชั้นไม่เถึยง แต่ชั้นก็ชินของชั้น แกก็แค่ฝึกให้ชินอย่างชั้นก็แค่นั้นแหละ

คนเรานี่ เวลามีคนรักก็มักจะคิดว่า เรามีคุณค่าเพราะเรามีกันและกัน เธอเห็นคุณค่าของฉัน ฉันก็รู้สึกดีที่มีค่าในใจของเธอ แต่จริงๆแล้วตัวเราไม่ว่ามีเขา หรือไม่มีเขา (พูดแล้วเหมือนพูดถึงกวาง ยังไงไม่รู้) เราก็ยังเป็นเรา มีคุณค่าในตัวอยู่เหมือนเดิม โปรไฟล์การศึกษาเดิม การทำงานแบบเดิม คุณงามความดี ข้อดี ข้อด้อย เหมือนเดิม เพราะฉะนั้น เราไม่ได้มีคุณค่า เพราะต้องให้คนอื่นมาให้ค่าซะหน่อย ก็แค่คนแวดล้อมคนหนึ่งหายไป (ฉันพูดเหมือนใจดำ ใช่ไหมคะ แหะ) คนอื่นๆยังอยู่ครบ ทำใจร่มๆ เดี๋ยวก็ชิน พอชินแล้วย้อนกลับมามอง อาจดีใจก็ได้ ที่แยกย้ายกันไปตัวใครตัวมัน

ขอจบห้วนๆสไตล์คนโสดใจดำนี่แหละค่ะ เอวัง