ความสุขง่ายๆ

ฉันเป็นคนชอบกินมากค่ะ ตั้งแต่เด็กแล้ว ความสุขจะอยู่ที่การกินค่ะ กินอร่อยและกินได้เรื่อยๆ แต่พอช่วงที่อยู่นานขึ้น(ไม่อยากใช้คำว่าแก่ ใช้คำว่านานดีกว่า 555) ฉันรู้สึกว่าฉันอร่อยกับอาหารน้อยลงมากเลยค่ะ เพราะฉันมักจะกินไปด้วย อ่านหนังสือ หรือดูยูทูปไปด้วย หรือก็ใจลอยคิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อย ทำให้รับรู้รสชาติได้น้อยลง พอนึกย้อนกลับไปอืม ใช่จริงๆด้วยค่ะ เพราะแต่ก่อนสมัยเด็กๆ ขณะเคี้ยวอาหารฉันจะรู้ตัวอยู่เสมอว่ากำลังเคี้ยวด้วยฟันข้างไหนเป็นหลัก พอกินอะไรเข้าไปถึงรับรู้รสชาติของขนมหรืออาหารได้อย่างชัดเจน เลยรู้สึกอร่อยและมีความสุขกับการกินอย่างมากค่ะ ฉันคงต้องลองกลับไปใช้ชีวิตแบบที่มีความสุขง่ายๆแบบตอนเด็กๆซะแล้วล่ะค่ะ คือกินให้อร่อย นอนให้หลับ เท่านี้ก็แสนจะมีความสุขแล้วนะคะ (ถูกจริตฉันมากค่ะ สองอย่างนี้^^)

อยากให้มาลองกินแบบที่เรียกได้ว่า อยู่กับอาหารตรงหน้า 100% กันนะคะ โดยไม่ทำอย่างอื่นไปด้วย รับรองอาหารที่ว่าอร่อยจะอร่อยยิ่งขึ้นไปอีกค่ะ

ไม่มีใครเพอร์เฟ็ค แม้แต่เราเอง

อย่าหาความสมบูรณ์แบบจากคนอื่น ในเมื่อเราเองก็ไม่สมบูรณ์แบบ

การด่า หรือต่อว่า ไม่มีประโยชน์อะไรเลย เพราะเป็นการสาดอารมณ์ใส่อีกฝ่ายหนึ่ง อย่าว่าแต่คนถูกด่า ถูกต่อว่าเลยที่จะเสียความรู้สึก คนที่ได้รับผลนั้นมากที่สุด ในระยะยาวกลับคือผู้ที่ด่า หรือต่อว่าคนอื่นนั่นเอง เพราะจะเพาะนิสัยเพ่งโทษคนอื่น มองหาแต่ข้อเสียของคนอื่น และสุดท้ายจะมองหาแม้แต่ข้อเสียของตัวเอง และผลพวงดังกล่าวน่ากลัวมาก คือจะรู้สึกตัวเองมีแต่ข้อบกพร่อง ไม่สามารถสมบูรณ์แบบอย่างที่ตัวเองอยากให้เป็นได้ ในที่สุดก็จะสูญเสียความภาคภูมิใจในตัวเอง ไม่เห็นในคุณค่าของตัวเอง และอาจนำไปสู่ภาวะซึมเศร้าได้ในที่สุด

ที่ฉันเขียนได้ เพราะที่เขียนข้างบนนั้นคือฉันเอง กว่าจะรู้ตัวฉันก็กลายเป็นคนที่มองโลกในแง่ลบ แม้ฉันจะทำอะไรต่างๆได้มากมาย ที่ใครๆก็ชม แต่ฉันกลับไม่ภาคภูมิใจอะไรเลย มัวแต่มองหาสิ่งที่ยังทำไม่ได้ ยังไม่สำเร็จ และก็มีนิสัยเพ่งโทษคนอื่นมากขึ้น

อ่านเพิ่มเติม “ไม่มีใครเพอร์เฟ็ค แม้แต่เราเอง”

ชีวิตที่ใช้แต่อารมณ์

ชีวิตที่ใช้แต่อารมณ์ เหมือนเรืออยู่กลางคลื่นลมตลอดเวลา ไม่มีเวลาที่จิตใจจะนิ่ง มีความสงบสุขได้เลย

ดีใจที่วันนั้นพลาด

บางทีสิ่งที่เราคิดว่าเป็นของขวัญ อาจมีระเบิดเวลาซ่อนอยู่

คนที่ใช่เมื่อวาน เมื่อเวลาผ่านไปอาจไม่ใช่ หรือบางครั้งเมื่อย้อนไปอดีต อาจรู้สึกว่าดีใจที่พลาด ไม่ได้สิ่งนั้น

เรื่องราวของพี่สาวคนหนึ่ง ที่ช่วงต้นวัยทำงานมีความรักชอบพอกับผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้ชายที่ดูดี แต่งตัวดี และนิสัยอ่อนโยน พูดจาดี (ดี เยอะจัง^^) ทั้งสองคนคบหากันมานานหลายปี ความสัมพันธ์ดำเนินไปอย่างไม่จี๋จ๋าเหมือนบางคู่ เป็นความสัมพันธ์ที่เนิบๆคงเส้นคงวา การเจอกันยังคงสมำ่เสมอแม้ไม่บ่อยมากคือเจอกันเฉพาะเสาร์ อาทิตย์ เพราะฝ่ายหญิงต้องเดินทางไปมาต่างจังหวัดในช่วงวันทำงาน และก็เข้าธรรมเนียมที่ว่าพอไม่ได้เจอกันบ่อย ฝ่ายชายก็เริ่มมีผู้หญิงคนนั้นคนนี้(เพื่อนมาเล่าให้ฟัง)และตามด้วยการติดนักร้องจนท้อง ก็เลยมาขอเลิกเพื่อไปแต่งงานกับนักร้อง รับผิดชอบลูกในท้อง พี่สาวคนนี้เสียใจมาก ทั้งเสียความรู้สึก และเสียเซลฟ์ เรียกได้ว่าไปไม่เป็นแบบนี้อยู่ถึง 2-3 ปี เพราะยังมีความรัก อาลัยอาวรณ์อยู่จากเวลาที่คบมาเกือบสิบปี

อ่านเพิ่มเติม “ดีใจที่วันนั้นพลาด”